Barış Erdoğan – Şifre Üşür Şiir Çıngılanır

nevruzda paslanırken suyun gümüş anahtarı

şifre üşür, şiir çıngılanır, kuşta tedirginlik başlar

anlamda sığ bir susuzluk almış başını gider

bulutlar pek uçarı, rüzgâr hınzır mı hınzır

süt kokan ağzında oyalanıp dururum

kaç yıla, kaç aya, kaç güne, unuttum inan

belki zamansızlığaydı kahrım

ağzı kırlangıç yuvası kadın, gönül hamağım

şiiri, güneşi ve seni saklıyorum umutsuzluğuma

sende bulutlanmaya geldim yağmur önü

alnında babil’de aritmetikten bir kule

nasıl seveyim seni, kırlangıç gibi çırpındıkça

yağmurcuk kuşlarının tünediği gecelerde

belki milyon kez başkaldırıydın

de ki bir aynadan geçip gidiyorum

yarı ceylan yavrusu, belki hayali mecnun

de ki zehrin öldüreni hangisi, kulağıma fısılda

boş bir kalp, atmayan bir nabız, kansızlık

saklan, leyla demedikçe çıkma ortaya

leyla, leylaa, leylaaa