Ömer Burçin Özkişi “Tabir-i Caiz Olmayan Bir Rüya”

Bir rüyadan düştüm hayra alamet değil

Nabzım adın adın gövdemden uzaklaşıyor

Sesler flu, nesneler boğuk, zemin nemli

Varmak için durduğum yerden uzaktayım

-insan varmak için durmayı bilmeli

Durmak için vardığım yerden sürüldüm

-insan durmak için varmayı becerebilmeli

Ve sanki ben çok bilirmiş gibi

Tam olmanın eksilmek ile olan ilişkisini

Aforizmalar kusa kusa üstüne başına

Parazit gibi doyumsuz, hastalıklı ve budala

Kovuldum koynundan, soluğundan temizlendim

Sen tamamlanmaya yol alırken ben eskildim

Bir ergen kadar zorbaydı sürüldüğüm şehir

Konaklayacak yeni bedenler arıyordum günübirlik

Devrik dizeler kurdum vurgusu seni imleyen

Duvarlarda Türkan Şoray posterleri

Cüzdanımda en sevdiğim resmin

Gösteren, gösterilen hepsi küçük gösterim

Bir dramın içinde debelenirken fark edemezsin

Yazıp yönetip performe ettiğini

Çünkü kimsenin kimseye günah olası yok

Ve sen geçmişimizin negatiflerini ateşe verirken

Üzümün şaraba döndüğü o kavşakta

Oturup külümüzün savruluşunu izledim

Şiir dansa benzer diyor ya Valery

Delirmek de biraz öyleymiş

İçinden gelecek insanın

İçinden geçecek

Bir rüya için ağıtdeğil

Düştü/n.