Leyla Oruç “Mülkü Kamerden”

Yarab derman eyle meftun güzele,

Elma elma Havva öldürür yüzü.

Ceren mi maral mı, efsun ezeli?

Mülkü kamerden ah! Soldurur bizi.

Fayda etmez övmek, yayla kokulu,

Toros sakızı ten, salep ekili,

Aksu gibi çağlar, pamuk dokulu,

Bahçevanı sensin yoldurur düzü.

Firar eyledi ah! Dolaştı yolu.

Bir zalim elinden içerken dolu,

Hükümlü sanıktı, alıştı solu,

Zaman gözcü olmuş bildirir izi.

Bin bir renk açarken gözleri ceylan,

Gâh Maraş elleri, gâh gurbet hayran,

Narindir gülleri mehtaba seyran ,

Biber biber yakar, doldurur hazı.

Aykız acı sözün ah ile sitem,

Tenhada dokunsan saz gibi öter,

Duvaz eder tülün cevlanda yiter,

Mekan olur yarab öldürür özü.